Το χρέος

Ερευνώντας εδώ και χρόνια στα Βενετσιάνικα και Ισπανικά αρχεία τη ζωή και τα έργα του μεγάλου Ελληνοισπανού θαλασσοπόρου και εξερευνητή Juan de Fuca, έτυχα της μεγαλύτερης έκπληξης όταν ανακάλυψα με πρωτόγονη συγκίνηση ότι ο προγονός μου και συγκαιρινός του, Rodi de Fuca ήταν πρώτος εξάδελφος του. Μετά από κάποια χρόνια διασταύρωσα τις πληροφορίες από το Livre d´Ore Ionienne του Ευγένιου Ρίζου Ραγκαβή. Τέτοια ήταν η συγκίνηση που δίχως χρονοτριβή υιοθέτησα το όνομα του και το έκανα συνώνυμο για το πρώτο μου και αποτυχημένο blog. Δεν το θεώρησα ως παρωνύμιο, ούτε σαν ψευδώνυμο αλλά σαν υπογραφή δωρεάς στους προγόνους. Γιατί πάντα πίστευα ότι είναι επιταγή και οφειλή για τον καθένα η αναζήτηση της προέλευσης του. Η ενδημική επικοινωνία με τις ρίζες.

Η παροδικότητα μας απ τη ζωή και η ματαιότητα του πρόσκαιρου κάνουν ποιο έντονη την αυθόρμητη επιθυμία της γνωριμίας των προγενέστερων. Έτσι λοιπόν από μια σύμπτωση, ευχάριστη σύμπτωση ανακάλυψα σε κάποιες σελίδες, συνάντησα μέσα από κάποιες λέξεις, τον άσημο αυτόν μου προπάτορα και από αυτόν τον προπάτορα του και τον προπάτορα αυτουνού, που στα μέσα του 15ου αιώνα είχε έρθει από το Βυζάντιο να αποικήσει στο βενετσιάνικο τότε νησί. Και έτσι ενδύθηκα τη λεοντή τους. Αναρριχήθηκα στο γενεαλογικό τους δέντρο /που τώρα πλέον θα ήταν και δικό μου/ και ξεκρέμασα τελεσίδικα το “Ρόδι” που θα συνόδευε πλέον τις συγκυριακές συγγραφικές μου προσπάθειες. Γιατί την ίδια εποχή ο άλλος μου εαυτός είχε πέσει με τα μούτρα στο προς το ζην επιζητώντας ασθμαίνων το Ευ ζην!

Κι όπως χαριτολογεί η κόρη μου Εύα, από τότε… Ο μπαμπάς δουλεύει, ο Ródi παιζω-γραφεί.


ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ. ΔΥΟ ΚΥΡΑΔΕΣ ΚΙ ΕΝΑ ΚΟΥΦΑΡΙ ΙΠΠΟΤΙΚΟ, της Αννας Καπσιρ Μπρασας

Un relato breve del libro de Ana Capsir Brasas: ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ. ΔΥΟ ΚΥΡΑΔΕΣ ΚΙ ΕΝΑ ΚΟΥΦΑΡΙ ΙΠΠΟΤΙΚΟ
Traducido al griego.  
—Αυτά τα βουνά, που βλέπετε μπροστά σας, είναι η πατρίδα του Οδυσσέα. Εδώ, λίγο πιο κάτω, υπήρξε μια σπουδαία πόλη που την έλεγαν Αγία Ιερουσαλήμ. Σήμερα δεν υπάρχει πια. Όμως στη θέση της θα βρείτε μια πλούσια πηγή με γάργαρο νερό. (…)


Οι αντιφάσεις της θάλασσας, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ΚΑΙ ΘΗΡΑΣΙΑ

Οι αντιφάσεις της θάλασσας
ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ΚΑΙ ΘΗΡΑΣΙΑ
Del libro de Ana Capsir Brasas MIL VIAJES A ÍTACA 
Απ’ τη πρώτη στιγμή ένοιωσα πως η Θηρασιά έμοιαζε με μικρογραφία της Σαντορίνης.   Παρόμοια διευθέτηση για την κατοίκηση των ίδιων βράχων από λάβα, η ίδια κοπιαστική πετρόσκαλα, το ίδιο και οι σταχτιές και κοκκινόχρωμες πέτρες διασπαρμένες παντού. Η Χώρα, παρόμοια ασπρισμένη, κρεμόταν απ’ το σκοτεινό βάραθρο κι ήταν καραβάνια τα γαϊδουράκια που ανεβοκατεβαίναν. Αν και υπήρχε κάτι ασυνήθιστο σ’ αυτό το ξεχασμένο από το μαζικό τουρισμό νησάκι γιατί τα γαϊδουράκια μετέφεραν φορτία στερεότυπα από ζαρζαβατικά και σύνεργα, ή κάτοικους του νησιού που δεν διέθεταν άλλο μέσο παρά να καβαλήσουν στο γομάρι για να μη βαλαντώσουνε στ’ ανέβασμα.(…)


ΤΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΠΛΕΚΕΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ 

ΤΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΠΛΕΚΕΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
 (Del libro de Ana MIL VIAJES A ÍTACA, Página 327, TRIZONIA LA ISLA CUENTACUENTOS)
    Κείνο που πολλές φορές ξομολογήθηκα και πιο πολύ με καταπραΰνει απ’ την Ελλάδα, είναι που τα γεγονότα δεν μεταβάλλονται με διάττοντα ταχύτητα, γεγονός που απ’ την άλλη μεριά ορισμένοι το κατακρίνουν. Αναμφίβολα, μπορεί να επιστρέψεις μετά από τριάντα χρόνια και να τα ξανασυναντήσεις όλα όπως ακριβώς τα είχες αφήσει.
     – Δεν ειν’ ανακούφιση για ένα δομημένο πνεύμα;


ΕΡΩΤΕΣ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ Μια «φάμπουλα» της Άννας Καπσίρ Μπράσας

ΕΡΩΤΕΣ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ
    «Ήταν αναπόφευκτο: Η μυρουδιά των πικραμύγδαλων του θύμιζε πάντα το πεπρωμένο των αδικημένων ερώτων».
 Έτσι αρχίζει ένα από τα επίσης “αναπόφευκτα” διηγήματα: Ο έρωτας στα χρόνια της Χολέρας. Και δεν αρχίζει έτσι από σύμπτωση αλλά επειδή ο Γαβριήλ Γκαρθία Μάρκεθ, ένας συναισθηματικός τύπος, διαποτισμένος από τους κλασικούς, είχε συνειδητοποιήσει ιδιαίτερα πως ο έρωτας και τ’ αμύγδαλα υπήρξαν πάντα σύντροφοι περιπετειών ανάμεσα στα κίτρινα φύλλα των βιβλίων, εδώ και 5.000 χρόνια. (…)


ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ NASA 1

Ο Νικόλαος Καμπάνης στο bilinguay.com ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ NASA Και η έκλειψη πάάάει… Θα θυμάστε, αγαπητοί φίλοι, τις ανακοινώσεις της NASA για την ακριβή χρονολογία άφιξης του Οδυσσέα στην πατρίδα του με βάση μια έκλειψη ηλίου το 1219 πχ. Εμείς από τότε είχαμε αρνηθεί να το δεχτούμε, όχι γιατί είχαμε άποψη για τη χρονολογία, αλλά κατηγορηματική θέση για την εποχή που έγιναν τα γεγονότα. Η NASA μιλούσε για φθινόπωρο, ενώ εμείς διαπιστώναμε ότι το κείμενο της Οδύσσειας παρουσίαζε γεγονότα της άνοιξης. Στις ραψωδίες ζ’ και ν’, ο Όμηρος παρουσιάζει την άνοιξη της επιστροφής του Οδυσσέα ως εξής. Οδύσσεια ν΄ 195-196: «… […]


ΟΜΙΛΙΑ 22 Οκτωβρίου 2018 στον ΕΟΣ Αχαρνών με θέμα ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ραψωδία τ’

ΟΜΙΛΙΑ 22 Οκτωβρίου 2018 στον ΕΟΣ Αχαρνών με θέμα ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ραψωδία τ’ . Αγαπητοί φίλοι, Στην προηγούμενη ραψωδία, τη σ’, και κατά το δειλινό της ημέρας, ήλθε στο παλάτι ένας άλλος ζητιάνος, ο οποίος συνεπλάκη, προς τέρψιν των μνηστήρων, με τον Οδυσσέα. Εκείνοι στοιχημάτισαν και έτσι, εκτός των άλλων δώρων του νικητή, κατάφερε ο ζητιάνος-άνακτας να αποκτήσει το ελεύθερο από αυτούς να κοιμηθεί εντός του προθύρου του ανακτόρου. Πριν πάει για ύπνο ο Τηλέμαχος, απομακρύνουν τον οπλισμό της εισόδου, που είχαν τότε τα παλάτια. Αυτό την άλλη μέρα θα δικαιολογηθεί ως πράξη αποφυγής ατυχήματος εν ώρα μέθης. Η Παλλάς […]


Η ΝΑΥΑΡΧΙΔΑ “LA REAL” KI O “JUAN”, ΑΠΟΣΤΑΛΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΙΣ CURZOLARI.

Η ΝΑΥΑΡΧΙΔΑ “LA REAL” KI O “JUAN”, ΑΠΟΣΤΑΛΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΙΣ CURZOLARI.
Βίος και πολιτεία του Juan de Austria νικητή της ναυμαχίας των Εχινάδων
Χρονικό της Ναυμαχίας των ΕΧΙΝΑΔΩΝ (CURZOLARI) του 1576. Είναι από τα λιγοστά ιταλικά χρονικά που δημοσιεύουν ξεκάθαρα την τοποθεσία της ναυμαχίας.
               Έτος 1586! Δεκαπέντε χρόνια μετά την μεγάλη ναυμαχία των Curzolari που εκθείασε σ’ όλο τον κόσμο τον Ισπανό πρίγκιπα και μέγα στρατηλάτη της εκστρατείας κατά των Οθωμανών. Στη πόρτα του μοναστηριού της Nuestra Señora de Gracia, στο Madrigal, ένα “νεαρό κορίτσι” –ούτε δεκαπέντε χρόνων– χτυπούσε την βαριά εξώπορτα να της ανοίξουν. Μέσα απ’ τα ψηλοτείχια της μονής ένα τσούρμο από καλογριές τρέχουν να συντρέξουν την άγνωστη οδοιπόρο. Η σκούρα σιλουέτα, τυλιγμένη με ένα μανδύα προσκυνητή παρακαλεί με κλάματα να την δεχτεί η μοναχή Doña Ana de Austria y Mendoza. *…


Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ

Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ Όπως μελετήσαμε πέρυσι στη ραψωδία τ’ της Οδύσσειας, ο Οδυσσέας ως ζητιάνος είχε καταφέρει να παραμείνει στο παλάτι μετά την αναχώρηση των μνηστήρων. Εκείνη τη βραδιά θα συναντήσει τη βασίλισσα Πηνελόπη και θα την πείσει ότι έχει έγκυρες πληροφορίες από τον βασιλιά της Θεσπρωτίας Φείδονα ότι ο σύζυγός της Οδυσσέας είναι καθ’ οδόν προς την Ιθάκη. Η φιλοξενία ολοκληρώνεται με το πλύσιμο των ποδιών του από την Ευρύκλεια και την παραχώρηση κλίνης για ύπνο. Στην αρχή της ραψωδίας υ’ ο Οδυσσέας στριφογυρίζει επί ώρες μην μπορώντας να κλείσει μάτι από την έννοια της […]


O Δρόμος του Μεταξιού (The Silk Road)

Ερευνώντας στις ιστορικές αμφισβητήσεις του κόσμου.

                      Θεοδοσιούπολις – Κωνσταντινούπολη-Αθήνα-Ρώμη-Βαλένθια…

                   Το 138 της μ. ε. ο τότε Ρωμαίος αυτοκράτορας που μόλις είχε ανέβει στο θρόνο της Ρώμης, Αντωνίνος ο Ευσεβής έβαλε την πρώτη πέτρα στα θεμέλια μιας καινούργιας πόλης στα μεσογειακά παράλια του Λεβάντε, 25 χιλιόμετρα από την αρχαία Έδετα, πρωτεύουσα της ιβηρικής φυλής των Εδετάνων. Η πόλη πήρε το όνομα Valentia. Σήμερα η κομψή μεγαλούπολη Valencia, είναι η τρίτη σε πληθυσμό και μια από τις πιο εξελιγμένες και κοσμοπολίτικες πόλεις της Ισπανίας.  


“Γεννηθείσιν άνωθεν!”   … Νάπολη η πιο Ελληνική πόλη της Ιταλίας!

“Γεννηθείσιν άνωθεν!”   … Νάπολη η πιο Ελληνική πόλη της Ιταλίας!
Υπάρχει στη Νάπολη, -στη πιάτσα Sanazaro-, μια αγαλματένια σειρήνα που οι ντόπιοι ονομάζουν Partenope, “Παρθενόπη”. Στα μυθολογικά χρόνια της μεσογείου ήταν μια από τις σειρήνες που θέλησαν να πλανήσουν τον Οδυσσέα αλλά επειδή απέτυχαν να παγιδευόσουν τον ήρωα έτυχε της Παρθενόπης να θυσιαστεί πέφτοντας στην αγκαλιά των κυμάτων που την έφεραν νεκρή στις αμμουδιές της Καμπανίας. Εκεί στο μέρος που βρέθηκε νεκρή η καλλονή σειρήνα έχτισαν οι εγχώριοι ψαράδες -ως εικός, από τους πρώτους αποίκους της μεγάλης Ελλάδας-, τον αρχικό οικισμό  που στη θύμηση της ονόμασαν Παρθενόπη.